BİRGİVİ'NİN VASİYETNAMESİ VE ELFAZ-I KÜFRE DAİR

Birgivi, halka temel dini bilgileri öğretmek amacıyla yazdığı Vasiyetname'de uzunca bir elfaz-ı küfür listesine yer vermiş. İşte bunlardan birkaçı:

1) "Ey Tanrı, rahmetin benden diriğ tutma (esirgeme)" dese küfürdür.
2) Bir kimse diğerine "başını tıraş eyle, tırnaklarını kes; zira sünnet-i Rasul'dür" dese ol dahi "işlemezem" dese küfürdür.
3) Bir kimse yerlerden alınan haracın padişahın mülkü olduğunu itikat etmese küfürdür demişler.
4) Bir kimse "Allah bana cennet verse dilemezem, didarın görmeyi dilerim" dese küfürdür.
5) Bir kimse kıble ikidir: biri Kabe, biri Kudüs'tür" dese küfürdür.
6) Bir kimse bir alime buğz etse veya sövse küfründen korkulur.
7) Bir kimse "yemek yerken söz söylemek Mecusilerden iyi nesnedir" dese küfürdür.
8) Kur'an-ı Kerim'i muhaverede ve laf arasında isti'mal etmek (kullanmak) küfürdür demişler; mesela bir Yahya adlı kişiye "Ya Yahya huzi'l-kitab" dese kafir olur demişler.

Daha da sıralayabilirdim ama okuyanlara acıdım. Bu listenin tamamından kurtulup sahil-i selamete erebilmek o kadar zor ki. Malum, Birgivi, İbn Teymiye misali, müteşeddid ve sivri dilli bir alim. Birinin abasının altından Vehhabiler, diğerininkinden Kadızadeler çıkmış ve terör estirmişler. Hani imam ve cemaatle ilgili meşhur bir atasözü var ya bu durum tam da onu hatırlatıyor insana. Sözün özü, alimler ve kanaat önderleri, sözlerinin, bağlıları tarafından ne şekilde pratiğe döküleceğini kestirerek daha temkinli konuşmalılar.

(Sanırım Birgivi, müstakbelde birinin facebookta böyle bir paylaşım yapacağını bilseydi -maâzallah- bunu da listeye eklerdi.) :)