Ana içeriğe atla

İKİ ÖLÜMÜN ARDINDAN

Resim
Eskiden piyasada altın ve gümüş paralar kullanılırdı. Alış-veriş sırasında bu paraların geçer akçe olup olmadığını "nâkid" denilen kişiler; yani bugünkü kullanımıyla sarraflar test ederdi. Abdülkadir Geylânî'nin kitaplarında özellikle ihlas, riya ve şirkten söz ettiği pasajlarda sıklıkla tekrar ettiği, kulaklara küpe bir söz vardır: "Nâkid, işinde pek mahir!" Yani Allah, sahte ile hakikiyi, riya ile ihlası pekâlâ bilir.
İnsanları hesaba çekip kimini affedecek, kimini cezalandıracak olan O'dur. Ancak maşerî vicdan da önemsiz değildir ve hayırla yâd edilmek herkesin dileğidir.
İlahî tartıya çıkmadan önce herkes maşerî vicdanda tartılır. Kimileri hayırla yâd edilir, kimileri hakkında da beddualar arşa yükselir. Güzel bir anı bırakmak ve hayırla yâd edilmek herkesin temennisidir. Ne ki bu, sadece temenni etmekle olacak iş değildir. Dolayısıyla Hz. Ömer gibi her gece yatmadan önce "Ey Ömer! Bugün Allah için ne yaptın?" diye sorabilecek bir iman kıvamına sahip olmasak bile hiç olmazsa bir takım ölümlerin ardından hayat karnemizi gözden geçirmeli, aksaklıkları tespit etmeli ve kendimize yeni bir rota çizmeliyiz. Vesselam!
Neylersin ölüm herkesin başında
Uyudun, uyanamadın olacak
Kimbilir, nerde, nasıl, kaç yaşında
Bir namazlık saltanatın olacak
Taht misali o musalla taşında!

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

EŞREF-İ ULUM HANGİSİDİR?

Klasik literatürde hangi ilmin eşref-i ulum; yani ilimlerin en şereflisi, değerlisi olduğuna dair bir tartışma vardır. Günümüzde de bu tartışmanın hala sürdürüldüğü söylenebilir. Bu tartışmada iddia için bir takım gerekçeler ileri sürülse de genellikle insanlar kendi uğraş alanları neyse onun diğerlerinden daha önemli olduğunu savunur. İşte eşref-i ulûm tartışması konusunda Abdülkahir Cürcânî bakın nasıl bir değerlendirme yapıyor:  "Herkes kendini sever. Kimse kendine toz kondurmaz. Bundan dolayı herkes hünerini sergileyebildiği ilim dalını diğerlerinden üstün tutar. Nasipsiz olduğu ilim dallarında ise kusur arar, onlarla uğraşan kişilere tepeden bakar ve onları habire eleştirir. Bu noktada insanlar türlü türlüdür. Kimi var ki boğazına kadar kadar heva ve hevesine batmış ve diğer ilimleri eleştirmekte zulmün son sınırına dayanmıştır. Kimi de var ki kararsızdır, zulüm ile insaf arasında yalpalar. Gâh diğer ilimlere haksızlık eder, gâh âdil olası...
Yorum Gönder
Devamı

KARABAŞ TECVİDİ OKUYABİLMEK DE BİR SEVİYEDİR

Bugünlerde herkes Osmanlıca dersine dair görüşlerini serdediyor. Kimi karşı çıkıyor, kimi savunuyor. Cündioğlu gibi bazı zevat da kalkmış "Hangi devrin Osmanlıcası? Akkirmani mi, Tursun Bey mi, Cevdet Paşa mı, yoksa Hamdi Yazır mı?" diye fildişi kulesinden bize ışık tutuyor. (Belli ki kendisi Osmanlıcayı Hamdi Yazır'ın Metalib ve Mezahib adlı eserinden öğrenmiş!) Zamanında İmam-Hatip Lisesinde öğrenci iken bir gün -Kayseri'de DKAB öğretmenliği yapmakta olan ve zamanında kendisinden ve kütüphanesinden çok istifade ettiğim- Halil abime Osmanlıca öğrenmek istediğimi söylemiştim. Bana kitaplığından Osmanlıca bir kitap aldırdı. Yanına oturdum ve onun yardım ve yönlendirmesiyle bir buçuk sayfa kadar okudum. Okuduğum metnin ilk cümleleri şunlardı: "Allah'a hamdü senadan ve Resulüne ve dahi âline ve ashâbına salatü selamdan sonra malum ola ki harf-i med üçtür: vav, ya, elif. Amma vav ne zaman harf-i med olur? Vav sakin olsa, mâkabli mazmum olsa ol zaman harf-i ...
Yorum Gönder
Devamı

KUR'AN YORUMUNDA BİR TAHRİF ÖRNEĞİ

Kur'an-ı Kerim, belirli bir coğrafyaya, belirli bir dönemde ve belirli muhataplara inmiş ve onlara BİR mesaj iletmiştir. Dolayısıyla bir tefsir faaliyeti iki aşamalı olup yorumcunun vazifesi, birinci aşamada metin içi ve metin dışı bağlamlar yardımıyla otantik/tarihsel anlamı tespit etmek, ikinci aşamada ise bu anlamdaki tarih üstü ve genel geçer mesajı çıkarmaktır. Metin içi ve metin dışı bağlamları ve tefsir literatüründe ayetler için takd ir edilen anlamları toptan devre dışı bırakarak salt metin düzeyinde yapılacak her türlü tefsir faaliyeti tahrifin daniskasıdır. İsmi lazım değil, dün gece ekran vaizlerinden biri, zekatın sarfedileceği kişilerin sıralandığı Tevbe suresi'nin 60. ayetini yorumlarken "yolda kalmış" anlamına gelen "ibnü's-sebîl" ifadesini güya evrensel (!) bir yoruma tabi tutarak bu ifadenin günümüzde "yolda kalmış projeler" anlamında anlaşılabileceğini ballandıra ballandıra ifade etmiş ve böylelikle Kur'an mesajına ev...
Yorum Gönder
Devamı